Ένας γέροντας είπε:
Αυτός που κλέβει ή λέει ψέματα Ή κάνει οποιαδήποτε άλλη αμαρτίαΠολλές φορές, αμέσως μετά τη διάπραξη τηςΑναστενάζει και κατηγορεί τον εαυτό του Και έρχεται σε μετάνοια. Εκείνος όμως που έχει μνησικακία στην ψυχή τουΚαι όταν τρώει και όταν κοιμάται και όταν βαδίζειΚατατρώγεται σαν από σαράκι Και έχει πάντα την αμαρτία του αχώριστο σύντροφο. Η προσευχή του γίνεται κατάρα Και οι κόποι του όλοι πάνε χαμένοιΈστω κι αν χύσει το αίμα του για το Χριστό.
Δυο αδελφοί, που πιάστηκαν σε καιρό διωγμούΟδηγήθηκαν στα βασανιστήρια. Αφού λοιπόν τους βασάνισαν μια φορά, τους έριξαν στη φυλακή.
Από δαιμονική ενέργεια όμως δημιουργήθηκε ανάμεσα τους Μια παρεξήγηση και ψυχρότητα. Ο ένας τους μεταμελήθηκε γρήγορα Κι έβαλε μετάνοια στον αδελφό του, λέγοντας:
Αύριο πρόκειται να θανατωθούμε. Ας λύσουμε λοιπόν την έχθρα κι ας κάνουμε αγάπη. Μα ο άλλος δεν μαλάκωνε. Την επόμενη μέρα, αφού οδηγήθηκαν και πάλι στο δικαστήριο, βασανίστηκανΚαι εκείνος που δεν δέχθηκε τη μετάνοια του αδελφούΝικήθηκε με το πρώτο χτύπημα! Τον ρωτάει λοιπόν ο άρχοντας:
Γιατί χθες, ενώ τόσο πολύ βασανίστηκες, δεν υποχώρησες; Επειδή χθες, απάντησε εκείνοςΉμουν αγαπημένος με τον αδελφό μουΚαι γι' αυτό με δυνάμωνε η χάρη του Θεού. Σήμερα όμως, που του κράτησα μνησικακίαΈφυγε από πάνω μου η σκέπη και η ενίσχυση του Θεού.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Lllazaros" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
