Ποιος είδε κράτος λιγοστόΣ' όλη τη γη μοναδικόΕκατό να εξοδεύει
Και πενήντα να μαζεύει;Να τρέφει όλους τους αργούς
Να 'χει επτά Πρωθυπουργούς
Ταμείο δίχως χρήματα
Και δόξης τόσα μνήματα;Να 'χει κλητήρες για φρουρά
Και να σε κλέβουν φανεράΚι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
Τον κλέφτη να γυρεύουνε;
Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
Ονείρατα, ελπίδες και σκοποίΟι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
Δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι
Κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
Συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο
Να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
Στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο
Ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης
Λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
Το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
Σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.
Δυστυχία σου, ΕλλάςΜε τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα
Τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;
Γεώργιος Σουρής (1853-1919)
Πηγή: [www.pentapostagma.gr]
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Lllazaros" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
