Πριν από λίγες μέρες ήρθε στο σπίτι ένα από αυτά τα παιδιά, ένα από τα παιδιά της φωτογραφίας! Φορούσε τα καλά του. Δεν ήταν πια ξυπόλητο και τα μαλλιά του ήταν καλοχτενισμένα!Είχε όμως το ίδιο χαμόγελο, την ίδια σπιρτάδα στο βλέμμα!Ήταν ένα μικρό κορίτσι!Το μικρό κορίτσι, εδώ και καιρό, έπαψε να περιμένει από τη θεια Χρυσάφω να του γεμίσει την κούπα του με γάλα και φύλαξε στο πατάρι την τσάντα του με όλες του τις αναμνήσεις! Κράτησε μέσα του όμως μια μεγάλη αγάπη για τον τόπο του, για το χωριό του! Έφερνε μαζί του δώρα! Κρατούσε στην αγκαλιά του ένα τετράδιο, ένα τετράδιο γεμάτο λέξεις, μνήμες και εικόνες, γεμάτο από αγάπη και νοσταλγία! Κι έτσι απλόχερα μας τις χάρισε! Το κορίτσι το λέγαν Αθανασία...
Κυρία Αθανασία,
Ευχαριστούμε πολύ!
Αφιερωμένο στην κυρία Ατσαλάκη Αθανασία!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Το Μπισχίνι μας" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
