Συνεχίζουμε την αναφορά μας στην περιοχή του Καϊάφα που ξεκινήσαμε την προήγουμενη Κυριακή...Η προστατευόμενη περιοχή αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα προστασίας. Το σημαντικότερο πρόβλημα είναι η έλλειψη ενός συνολικού διαχειριστικού πλαισίου για την χωροθέτηση των δραστηριοτήτων που θα επιτρέπονται και μιας σειράς διαχειριστικών μέτρων που θα έπρεπε να ληφθούν. Συνοπτικά, μερικά από τα προβλήματα είναι:
Στο βόρειο τμήμα της περιοχής υπάρχουν μεγάλες κτηνοτροφικές μονάδες μέσα στο δάσος με εμφανή τα σημάδια υποβάθμισης και σταδιακής ξήρανσης τμήματος του δάσους. Άλλο σοβαρό πρόβλημα είναι η παρουσία μονάδας αιγοπροβάτων στις καμένες εκτάσεις στους ασβεστολιθικούς βράχους στα ανατολικά της λίμνης, με δυσμενείς επιπτώσεις στο αναγεννημένο δάσος. Ιδιαίτερα σε αυτή την περιοχή, υπήρχε μεγάλο δάσος από υπερήλικα Θαμνοκυπάρισσα, των οποίων η αποκατάσταση είναι δύσκολη και η παρουσία της βοσκής -ιδιαίτερα των αιγών - την καθιστά αδύνατη.
Η πρόσβαση στην περιοχή είναι ελεύθερη από τους δασικούς δρόμους που υπάρχουν ειδικά στο κεντρικό και βόρειο τμήμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη μερική όχληση της πανίδας που χρησιμοποιεί κυρίως τις υγροτοπικές θέσεις, μειώνοντας την αξία τους για χρήση από τα ζώα.
Δεν υπάρχει κανένας σχεδιασμός για την πρόληψη και καταστολή μιας φωτιάς σε αυτό το πευκοδάσος και τα φανερά αποτελέσματα φάνηκαν στην μεγάλη φωτιά του 2007, ενώ την επόμενη χρονιά κατασκευάστηκαν μερικές αντιπυρικές ζώνες χωρίς σχέδιο. Σε όλο το δάσος, δεν υπάρχει η δυνατότητα και οι υποδομές για παροχή νερού κατάσβεσης. Σε μεγάλο τμήμα του δάσους στην κεντρική περιοχή, υπάρχουν πολύ πυκνές ομάδες νεαρών πεύκων από παλαιότερες φωτιές, χωρίς να υπάρχει καμία μελέτη και σχεδιασμός για αραίωση τους. Η ασφάλεια του δάσους από φωτιές, επιδεινώνεται και από την παρουσία πολλών ελεύθερων κατασκηνωτών στο δάσος, χωρίς ούτε μια στοιχειώδη υποδομή για οργάνωση αυτών των κατασκηνώσεων.
Το κυνήγι, αποτελούσε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη λίμνη πριν την απαγόρευση του, αλλά αυτή θα πρέπει να γίνει μόνιμη και να επεκταθεί σε όλη την έκταση της Προστατευόμενης Περιοχής. Το δάσος είναι πολύ μικρού πλάτους, με αποτέλεσμα τον αποδεκατισμό πολλών εκατοντάδων πουλιών κατά τη διέλευση τους στη μετανάστευση.
Οι περιοχές γύρω από τη λίμνη, εποχιακά σημαντικές για την πανίδα, δέχονται πιέσεις από παράνομες δραστηριότητες, όπως μοτοκρός, σκουπίδια κλπ, και θα πρέπει αφενός αυτές να απομακρυνθούν και αφετέρου να αποκατασταθεί η περιοχή.
Το δάσος του Καϊάφα, θα πρέπει να παραμείνει φυσικό δάσος και κάθε σχέδιο για μετατροπή του σε πάρκο αναψυχής θα πρέπει να αποκλειστεί. Με βάση αυτό, χρειάζεται συνεχή παρακολούθηση των επιθυμιών και δράσεων τόσο της ΕΤΑ Α.Ε., που έχει την ευθύνη για τη διαχείριση μεγάλου τμήματος της περιοχής όσο και τοπικών παραγόντων. Η διαχείριση των καμένων εκτάσεων τον Ιούλιο 2007 με απομάκρυνση των καμένων κορμών με βαριά μηχανήματα πάνω στις αμμοθίνες σε περιοχή ευθύνης της ΕΤΑ Α.Ε., είχε ως αποτέλεσμα την κινητοποίηση της WWF Ελλάς και άλλων οργανώσεων για την προστασία του αναγεννημένου οικοσυστήματος.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Πύργος Press" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
